Hauptmenü
- 1:
Die Zunft. - 2:
Narrenkleider. - 3:
Termine. - 4:
Bildergalerie. - 5:
Downloads. - 6:
Fanshop. - 7:
Kontakt. - 8:
Links.
Die Fasnet geht den Neckar runter

- Optimist und Pessimist entschwinden im Ruderboot auf dem Neckar und nehmen die Fasnet mit.
Das 2010er Zweigespräch von Optimist und Pessimist, das wie immer von Alt-Zunftmeister Jürgen „Hacky“ Hartmann und Rainer „Schlapper“ Sorvat gereimt und auch am Narrenbrunnen vorgetragen wurde, zielte vor allem auf eine Hauptperson der Sulzer Fasnet: Zunftmeisterin Uschi Leinert musste schon ihren ganzen Humor aufbieten, um den Spott ihrer Narren mit anhaltendem Lächeln zu ertragen. Doch auch allerhand andere Protagonisten der fünften Jahreszeit bekamen wieder ihr Fett weg.
Pessimist: Ohjerom, ohjerom, dia Fasnet hot a Loch, ond hot koi bissle Geld em Sack, zom a Päckle Schnupftaback. Ohjerom, ohjerom, dia Fasnet hot a Loch.
Optimist: Oh mein Freund, was isch denn los, was machsch denn für a Gsicht na bloß?
P: Ha, hosch denn du des net kapiert, was do grad eba isch passiert?
O: Ha doch, dia Narra hen grad eba für des Johr ihren Abschied geba.
P: Des isch, was mi so traurig macht. A Schand, dass dei Gsicht weiterlacht.
O: Mein Pesimist, ja Menschenskind, es gibt koi Fasnet ohne End. Des isch no lang koin Grond zom Schreia, ma ka sich ja scho uf die nächscht Fasnet freia.
P: Des isch bei mir no net so klar, wenn i dra denk, was des Johr wieder war. Quasi isch es ned zom glauba, ‘s fängt scho a beim Maska abstauba. Onser Zunftmeischterin war voll en Fahrt ond hot wia emmer ned an Worten gspart. Erscht wars nur an Redeschwall, doch dann steigert‘s sich zum Wasserfall.
O: Em schwätza isch se ganz sche firm, doch manchmol isch d‘ Gosch halt schneller wie ‘s Hirn, ‘s närrische Volk denkt, es isch älles zu spät, wo sie will begrüßa ihre Ehrarät, do wird aus Thomas Seeger ond K.-H. Steng, gebt acht, ganz oifach an Thomas Steng gemacht. Wenn se des so beibhält, onser Zunftmeisterhex, begrüßt se nächscht Mol da Eberhard Hölle ond da Ziegler Mäx.
P: Doch nicht nur mit em Schwätza hot se Malheur, au ‘s Navigiara fällt ihra schwer. Seit se sich en Bergfelda hot domols verloffa, hen ihr Narrarät Vorsorge troffa, deand se sich jetzt uf ma Omzug vergnüga ond müssat om a Kurv nom biega, dann weiset se die Richtung ihr ond standat om d‘ Kurv nom Spalier. Aber tät se sich ‘s mit dene mol verscheißa ond tätet die ihra dia falsch Richtung weisa, bis die wieder zrück wär, do sag i oh wei, do wär wohl d‘ Fasnet scho längscht vorbei.
O: Am Schmotziga mittags isch se an der Sonne-Poscht vorbeigloffa ond hot do da Wiedmaier Gerd en seira Feuerwehruniform troffa. Freundlich wia se isch, spricht se en a: So, hosch de verkleidet, als Feuerwehrma? Der Gerd verstoht dia Frog schier net, secht: Noi, I han an Eisatz ghet. Neugierig wia se isch frogt se ogeniert: Isch em Städtle scho wieder was passiert? Da Gerd tut des Froga scho fascht verdrießa: Ha noi, mir hen uf em Marktplatz ‘s Seil spanna miaßa.
P: Jetzt frogt se no oins, ond des isch geil: Was denn eigentlich für a Seil? Wahrscheinlich hot se ‘s no net mitkriagt, dass so a Hex a Seil braucht, wenn se da Becherberg nab fliagt, dass fascht jede uf em Besa fliaga ka, des isch an Kalta, des isch so Naturhexa wia dir vorbehalta. Ond bestätigt hot des der Albrecht, ihr Ma, dass se sogar ohne Besa end Luft ganga ka.
O: En Geislinga, beim Narratreffa, do war‘s toll, die Narrabus mit Sulzer waret voll. Doch d‘ Stadtkapell isch unpässlich gsei, dia waret en Geislinga nicht dabei. An Omzug rond om da Kleider Müller isch ohne Musik halt koin Knüller. Denn mancher Narro gar net sprengt, wenn der Musiker da Sonntag uf em Sofa verbrengt.
P: Au der Maier Manne hot sich uf em Sofa romdruckt ond hot sich em Fernseh an Omzug a guckt. I frog mi, kommt do Fasnetsfeeling uf? Koine Hexa, koin Narro, net mol an Suff. Doch der Manne secht, er hot da Boga raus, ‘s wär emmer mords Stimmung, wenn er feiert zuhaus. Manch oiner hot sogar scho gmunkelt, dass er dann mit sich selber schunkelt. Hot dia Stimmung da Siedepunkt erreicht mit Hellau, no schmeißt er no a Hand voll Bombole Richtung TV.
O: Eine Woche später, en Heinstetta glei, war d‘ Stadtkapell plötzlich wieder dabei. Ka ‘s sei, dass d‘ Kapell bloß no mitmacha möcht, wenn ‘s Fernseh da Omzug übertrecht? Do sieht ma die Kerle älle prompt, weil ma jo no em Fernseh kommt. Doch manchem Sulzer wird’s zum Verdruss, wenn er em Bujek sein Epfel au no en der Kischt agugga muss.
P: Mancher Fernsehgucker woiß net, wia ihm gschieht, weil er die Sulzer zweimol laufa sieht. Grad wared se am Bildschirm vorbei, no laufet die doch scho wieder dren nei. Des hot onser Narrarot fein sich ausgedacht, ond hot sich a Spässle draus gmacht. Dia deant kurzerhand dia Sonja Schrecklein kaufa ond lasset ons em Omzug zweimol laufa. Ond so lauft onser Stadtkapell ganz nebabei, den ausgfallena Omzug von Geislinga wieder rei. Was moinet Ihr, wia onser Kassier do strahlt: Zweimol gloffa ond bloß oimol zahlt.
O: En Heinstetta beim Ring nätürlich mit dabei war au onser ganze Hexerei. Und an solch hohen Narrentagen derf net fehla da Traktor und der Hexenwagen. Ond weil so weit mit am Bulldock fahra isch net sche, holt ma sich vom Gipser- Klaus an LKW. Dr Bulldock uf dr LKW, dr Hexawaga henda na ogeniert, so isch ma durch dr gröschte Schnee noch Heinstetta kutschiert.
P: Noch em Omzug, logischerweise, fährt ma Richtung Heimat auf die selbe Weise. En Balinga kommet se en a Verkehrskontroll, a Rücklicht am Hexawaga wär jetzt ganz toll, ond ohne Zulassung für den Ahänger kommsch du enNot: Samt schlechter Ladungssicherung und Sonntagsfahrverbot, rechnet ma Punkte ond Bußgeld mit, no war des an teura Fernsehauftritt
O: Nur da Gipser Kitzlinger senjor, dem der LKW ghört, des Busgeld net wirklich stört. Alternativ ging er au zwei Wocha en Knast, der Ma, solang ma do ‘s Vesper ond gnuag Wei mitnehma ka. Und die Moral von der Geschicht: Es lohnt sich auch fürs Fernsehn nicht, drom lasset en Zukunft drhoim euern Hexawaga, d‘ Sonja Schrecklein kennet ihr au auf am Buckel traga.
P: Dass Stadlers a vergessliche Familie send, des woiß en Sulz bald jedes Kend. Mol sen se en Horb beim Tanzkränzle gsei, doch ohne Karta lässt der Gayer dich net nei. Älle andre sen scho längscht dren gsessa, bloß Stadlers hen dahoim ihre Karta vergessa. Au beim Volkshopstheater wird schier verruckt der Frank, weil Eitrittskarta liaget dahoim uf em Küchaschrank. Doch bis jetzt isch do noch immer an Narrarotskolleg gsei, der ihna des Zeigs fährt hendadrai.
O: A m Schmotziga war‘s dann mol wieder so weit, do werdat dia Schüler aus der Schul befreit. Des isch emmer ein riesen Hallo, und Anja war dabei en ihrem Narro. Sie öffnet ihrn Kofferraum ond isch erschrocken, denn dren war älles, bloß keine Glocken. Liegat dia dahoim, frogt se ihren Ma, secht der: Was ganget mi deine Glocka a?
P: Frank mir saget dir overdrossa: Hoffentlich hosch dir do net a Eigator gschossa. Lass dir saga von ons zwei: Morga isch d‘ Fasnet wieder vorbei. Isch dann Schluss mit Narri ond Narro, bisch du bestimmt au wieder froh, wenn d‘ Anja net secht: Was willsch du Ma? Was gehn mi deine Glöckle a?
O: Dia zwei schönschte Fraua vom Hoha Rain, des kennat bloß Gertrud ond Anne sein. Hehen dia vo da Fasnet hoim, führt der Weg bei denne übern Neckarsteg. Do gebet dia zwei bsonders acht, weil am Necker henta isch Kuah Sack Nacht. Übern Rücka lauft na kalt der Schauer, ‘s kennt jo liega oiner uf der Lauer, der kennt dia womöglich überfalla ond dene ‘s Geld oder d‘ Handtasch kralla.
P: Mir sagets euch Leit, ihr könnets glauba, d‘ Oschuld kasch denne scho lang nemme rauba. Doch der hätt d‘ Rechnung ohne dia gmacht, denn zur Abschreckung hen dia sich was ausgedacht. Denn kommet se jetzt ans Brückle na, brennt sich jede glei zwei Zigaretta a. So wird der Räuber schnell verwirrt, weil er moint, do kämet se mindeschtens z‘ viert.
O: Onser Rotschlag en dem Fall wär des: Ihr könnet doch schwätza ond schnattra wia d Gees. Au des dät erschrecka den Räuber ganz schee, der tät moina do, käm a ganze Armee.
P: Ond dia Moral von der Geschicht: Zigaretta braucht ihr nicht, denn späteschtens wenn der euch sieht, oh Graus, nimmt der sowieso reißaus.
O: Dia Gschicht, des isch a wahre Pracht, deshalb mei Gsicht au lacht.
P: Jo, dei Gsicht, des duat bloß lacha, obwohl, des sen fei ernschte Sacha.
O: Oh, sei doch froh, dass i no lacha ka. Ond her zum Schluss mein Wahlspruch a: Wenn Sorge drückt, wenn Not und Pein dich zwingt ein Pessimist zu sein, schau auf, tu es dem Optimisten gleich. Ein fröhlich hoffnungsvoller Blick den Weg zum Licht zur Sonne weist.
Text und Bild: Hans-Jörg Schweizer (Neckar-Chronik)
